نوروز 1395 خجسته باد

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم - لطفها میکنی ای خاک درت تاج سرم

دلبرا بنده نوازیت که آموخت بگو- که من این ظن به رقیبان تو هرگز نبرم

همتم بدرقه راه کن ای طایر قدس - که دراز است ره مقصد و من نوسفرم

ای نسیم سحری بندگی من برسان - که فراموش مکن وقت دعای سحرم

خرم آن روز کز این مرحله بربندم بار - و از سر کوی تو پرسند رفیقان خبرم

حافظا شاید اگر در طلب گوهر وصل - دیده دریا کنم از اشک و در او غوطه خورم

پایه نظم بلند است و جهان گیر بگو - تا کند پادشه بحر دهان پرگهرم